Videobewaking als een pervers spelletje

Zin om Big Brother te spelen? Dan kan je in Groot-Brittannië binnenkort terecht bij “Internet Eyes” . Dat bedrijf zoekt (binnen- of buitenlandse) vrijwilligers die bereid zijn via internet in verbinding te staan met vier bewakingscamera’s die op publieke plaatsen geïnstalleerd zijn.

Het is de bedoeling dat die surfers zo goed mogelijk in de gaten houden wat er op hun scherm (dus voor het oog van de camera’s) gebeurt. Wie daarbij een misdrijf opmerkt, maakt kans op de jackpot. Wanneer ze de eigenaar van de bewakingscamera (politie, bedrijf of winkel) verwittigen, scoren ze immers punten die uiteindelijk 1000 britse pond (zo’n 1100 euro) kunnen opbrengen.

Internet Eyes speelt daarmee in op recente rapporten die er op wijzen dat veel van de 4,2 miljoen Britse bewakingscamera’s nauwelijks  in het oog gehouden worden. De financiële stimulans van een wedstrijd zou dan moeten dienen om misdaadbestrijding terug de wind in de zeilen te geven.

Het “spel” wordt volgende maand uitgeprobeerd in Stratford upon Avon, maar de bedenkers van Internet Eyes hopen dat ze eind dit jaar camera’s over heel het land kunnen opnemen. Er bestaan zelfs plannen om vanaf volgend jaar ook camera’s van buiten de Britse eilanden op te nemen.

Ondertussen lokt het spelletje al flink wat tegenwind uit. Zo vreest de drukkingsgroep “No CCTV” voor het ergste.

“It is an appalling idea for a game and will create a snoopers’ paradise. It will not only encourage a dangerous spying mentality, but also could lead to dangerous civil rights abuses. What if a group of racists decide to send alerts every time a black person is seen on screen, and what’s stopping criminals using the cameras to scope out where to commit crimes?”

Ook verschillende burgerrechtengroepen hebben al hun bezwaren tegen het “snoopers’ paradise” laten horen.

George Orwell had het inderdaad niet kunnen voorspellen. Big Brother is nu niet alleen een dystopie of een voyeuristisch tv-programma meer, maar wordt binnenkort ook een pervers spelletje.

Lees het volledige artikel op Times online.

Suspect Nation nu ook ondertiteld

Henry Porter maakte met Suspect Nation een boeiende (én schokkende) documentaire over hoe nieuwe controletechnologieën mensen in gevaar kunnen brengen in plaats van ze bescherming te bieden. De film is nu ook met nederlandse ondertiteling te bekijken.

Bewakingscamera’s lossen geen misdaden op

Eerst werd er beweerd dat bewakingscamera’s een afschrikwekkend effect zouden hebben en dat ze misdrijven zouden voorkomen. Toen dat niet het geval bleek te zijn, werd er gezegd dat ze wel helpen om achteraf misdaden op te lossen. Nu blijkt ook dat niet te kloppen. Uit een intern politierapport blijkt dat camera’s slechts helpen bij het oplossen van 1 op 1000 misdrijven. “The internal police report found the million-plus cameras in London rarely help catch criminals.” Wat wel heel erg triestig is voor een alomtegenwoordig netwerk dat én peperduur is én een enorme inbreuk op de privacy vormt.

Britse identiteitskaart gehackt

Home Office had haar nieuwe identiteitskaart nog maar net gepresenteerd, toen bleek dat het welgeteld 12 minuten duurde om de kaart te hacken.

Bij de aankondiging had de overheid er nochtans de nadruk op gelegd dat de kaart extreem beveiligd en onmogelijk te vervalsen was, dank zij de rfid chip die er in verwerkt zit. Niet dus, want expert Adam Laurie slaagde er met behulp van een gsm en een laptop niet alleen in om de code van de “beveiligde” chip te kraken, maar ook om de gegevens op de kaart aan te passen. Hij kon daarbij de naam, de uiterlijke kenmerken, de vingerafdrukken, het recht op bijstand, etc aanpassen. Als cynische afsluiter voegde Laurie aan de kaart ook nog de boodschap “I am a terrorist – shoot on sight” toe.

Dat alles dus in minder dan een kwartier tijd. Pijnlijk nieuws voor de Britse regering die de identiteitskaart dé oplossing voor vervalste identiteitsbewijzen noemt.

De identiteitskaart wordt momenteel reeds  gebruikt voor 51.000 buitenlanders die in Groot-Brittannië werken of studeren. Het ontwerp zal ook gebruikt worden als basis voor de nationale identiteitskaart die eind 2009 verschijnt. De kaart bevat niet alleen naam en geboortedatum van de houder, maar ook fysieke eigenschappen, vingerafdrukken en info over verblijfsvergunning, arbeidsrechten en recht op zorg.

In Groot-Brittannië loopt ondertussen de campagne NO2ID, die zich verzet tegen de introductie van een identiteitskaart. de campagne noemt de kaarten overbodig, veel te duur, een bedreiging voor de privacy en absoluut niet veilig. Dat laatste is alvast bewezen.

Overigens hebben niet alleen de Britse identiteitskaarten af te rekenen met een ruim onvoldoende beveiliging.Van de Belgische biometrische paspoorten (met rfid-chip) weten we al langer dat ze makkelijk te kraken zijn (zie hier en hier). Maar ook de electronische identiteitskaarten waar momenteel zowat elke Belg mee rondloopt, zouden in hetzelfde bedje ziek (dus alles behalve onkraakbaar) moeten zijn. Er wordt immers gebruik gemaakt van dezelfde technologie met dezelfde internationale standaard waar ook de Britten gebruik van maken.

Benieuwd of iemand binnenkort de Belgische identiteitskaart eens wat nauwer onder de loep (of liever de scanner) zal leggen.

Burgers gaan te laks om met privacy

Security.nl sprak tijdens Hacking At Random met Rop Gonggrijp: “Nederlanders laks met privacy.” Hij reageert daarmee op de bekendmaking dat Groot-Brittannië op grote schaal burgers aftapt en cameratoezicht inzet. Overigens mag je in het verhaal van Gonggrijp Nederland ook gewoon door België vervangen. Veel zal er aan de inhoud van het artikel niet veranderen.

Moordende camerabewaking

Jean-Marc Manach gaat in zijn blog voor Le Monde in op nog maar eens een perverse kant van camerabewaking. Hij neemt het voorbeeld van de terreuraanslag in de metro van London. De bewakingscamera’s hebben de aanslag niet kunnen voorkomen, maar ze hebben wel geleid tot de dood van Jean Charles de Menezes. De jongeman werd doodgeschoten door de politie. Volgens de agenten leek de Menezes op één van de terroristen, zoals die te zien waren op de beelden van de bewakingscamera’s.

Het geeft opnieuw te denken voor de zin en vooral de onzin van camerabewaking. Ook al omdat de beelden van de moord op de onschuldige jongeman niet beschikbaar waren, wegens een “technisch mankement”. Toevallig …

Dezelfde blogpost begint overigens met een aanbevelenswaardig interview met Jean Pierre Dubois, voorzitter van de (Franse) Ligue des Droits de l’Homme.

Reclaim Your DNA

In Groot-Brittannië hebben verschillende organisaties de website “Reclaim your DNA” opgestart. Met de site willen ze iedereen helpen die vindt dat hij ten onrechte in de databanken van de Britse politie opgenomen werd en daarom zijn gegevens verwijderd wil zien. Op die manier willen ze druk zetten op de Britse regering om niet langer de dna-gegevens bij te houden van iedere Britse burger die om een of andere reden met de politie in aanraking is gekomen.

In de databank bevinden zich de dna gegevens van naar schatting een miljoen onschuldige Britten, waaronder ook kinderen. Je kan bijvoorbeeld reeds in de databank belanden door vals beschuldigd te worden van een klein misdrijf, zoals in het geval van een kind dat beweerde dat een ander aan haar haar getrokken had. Het afnemen van dna en vingerafdrukken en het opslaan van persoonlijke informatie maakt in Groot-Brittannië immers deel uit van de standaard procedure voor al wie in aanraking komt met de politie.

In december 2008 werd Groot-Brittannië hiervoor al door het Europees Rechtshof veroordeeld. De rechtbank oordeelde toen dat het bijhouden van dna en vingerafdrukken van wie geen misdrijf gepleegd heeft, een inbreuk op het recht op privacy is.De organisaties willen nu extra druk zetten op de regering om komaf te maken met deze illegale praktijken.
De website Reclaim your DNA is een initiatief van GeneWatch UK, NO2ID, Black Mental Health UK, ARCH en Open Rights Group.

Terugblik op een festival rond surveillance

Van 13 tot 24 januari vond in Nottingham onder de titel “Exploits in the Wireless City” het Radiator 2009 Festival plaats. Tien dagen gevuld met een symposium, tentoonstellingen en andere evenementen rond het thema openbare ruimte en surveillance.

What is left in a space between the surveillance cameras? How do we build a place we’ve never been to? How do we remember the thriving community that lies beneath the tarmac?  How do we keep an eye on those that would keep an eye on us?

Voor Furtherfield Review brengt Marc Garrett nu een uitgebreid verslag van het festival, waarbij hij de vraag stelt naar de verbanden tussen de tentoongestelde werken en het thema surveillance (en sousveillance).

Kwart van de Britse overheidsdatabanken is illegaal

Deze hebben we overgenomen van security.nl

De Britse overheid schendt op ongekende schaal de privacy van haar burgers door allerlei illegale databases aan te leggen en te gebruiken, zo concluderen onderzoekers. Academici van de Universiteit van Cambridge kwamen tot de schokkende ontdekking dat van de 46 databases in de publieke sector er 11 illegaal, 29 dubieus en slechts 6 goedgekeurd zijn. Onder de verboden databases bevinden zich die voor de opslag van DNA-gegevens en verwijsindex voor kinderen. “Minder dan 15% van de onderzochte publieke databases is effectief, proportioneel en nodig, met een terechte juridische basis voor mogelijke privacyschendingen. Toch hebben sommige van hen nog steeds operationele problemen”, zo stellen de onderzoekers.

De databases kunnen verstrekkende gevolgen voor burgers hebben. Zo heeft een 13-jarige meisje vanwege een incident in een speeltuin voor de rest van haar leven een crimineel verleden, aangezien de politie de gegevens van het incident, waarvoor de inmiddels volwassen vrouw alleen werd gewaarschuwd, pas wil vernietigen als ze 100 jaar is. Maar ook alleenstaande moeders die bang zijn dat hun kind wordt afgenomen als ze over postnatale depressies praten zijn slechts enkele van de schrijnende voorbeelden. Met name kinderen lopen risico. Drie van de grootste databases zouden de jeugd moeten ondersteunen, maar missen hun doelen.

Kosten

“Groot-Brittannië loopt uit de pas in vergelijking met andere ontwikkelde landen, waar gegevens over gevoelige zaken zoals gezondheidszorg en sociale dienstverlening lokaal worden bewaard. In Groot-Brittannië worden gegevens steeds vaker gecentraliseerd en tussen gezondheidszorg, sociale instanties, politie, scholen, lokale overheden en de Belastingdienst gedeeld.”

Naast de privacy kosten de databases ook handen vol met geld. Alleen in de publieke sector wordt in Groot-Brittannië 16 miljard pond per jaar uitgegeven en staan er de komende vijf jaar nog uitgaven van 105 miljard pond te wachten. Slechts 30% van de IT-projecten door en bij de overheid is een succes.

Het volledige rapport “Database State” kan je hier in pdf lezen.

Illegale databank om sollicitanten te screenen

In Groot-Brittannië is aan het licht gekomen dat verschillende bouwondernemingen gebruik maken van een databank om sollicitanten te screenen. Meer dan 40 bedrijven zouden de persoonlijke gegevens van werknemers (vakbondslidmaatschap, ontslagen, vorige banen, enz.) aangekocht hebben bij Consulting Association, een obscure firma die zich specialiseerde in het verzamelen, bewaren en doorverkopen van gevoelige data. Op basis van die gegevens werden er zwarte lijsten van werknemers opgesteld. Bouwvakkers die geregistreerd stonden als vakbondsmilitanten of die in het verleden geprotesteerd hadden tegen ongezonde of onveilige arbeidsomstandigheden, konden een job bij één van de 40 bouwfirma’s meteen vergeten. Consulting Association zal wellicht vervolgd worden voor de illegale handel in persoonlijke gegevens.

Lees het nieuws op de site van BBC News of van the Guardian (met hier een lijst van de betrokken bouwfirma’s).
Lees het persbericht (pdf) van privacy waakhond ICO.