Bewakingscamera’s à volonté in Parijs

De gemeenteraad van Parijs heeft groen licht gegeven voor een plan om 1000 extra bewakingscamera’s te plaatsen. Daarmee is de stad nog een eindje verwijderd van het spookbeeld van de 65.000 camera’s die in Londen staan opgesteld. Toch hebben tegenstanders, verzameld in het Collectif Démocratie et Libertés, reeds aangekondigd dat ze hun verzet niet zullen staken. Voor hen is het plan deel van een beleid dat van elke burger een verdachte wil maken.

Het plan voor meer camerabewaking voorziet dat er binnen de twee jaar in Parijs 1.302 camera’s zullen hangen. Momenteel staan er in de Franse hoofdstad 293 bewakingscamera’s opgesteld. Daarbij komen nog de 9.500 camera’s die door de spoorwegen, metro en busdiensten worden beheerd en uiteraard ook de naar schatting 20.000 privé-camera’s. Het kostenplaatje van de bijkomende camera’s wordt geschat op 25 miljoen euro.

Het plan past ook in een project van de regering Sarkozy dat voorziet in een verdrievoudiging van het aantal bewakingscamera’s in Frankrijk. Redelijk ambitieus als je weet dat er sedert 2007 over het hele land niet minder dan 22.000 nieuwe camera’s werden geïnstalleerd. Het is duidelijk dat Sarkozy zich hierbij wel duidelijk laat inspireren door het Britse spookbeeld.

In een persmededeling wijst het Collectif Démocratie et Libertés nog eens op de gevaren van de toenemende camerabewaking. “Avec le développement des systèmes de surveillance et de contrôle de la population, ce sont nos droits et nos libertés qui sont en cause. L’enjeu primordial, c’est la société que nous voulons pour demain.” Voor alle duidelijkheid: dat is er eentje zonder permanent toezicht.

 

Cameraspotters in Etampes

Sedert een jaar duiken er ook in Etampes, een stadje ten zuiden van Parijs, steeds meer kleine witte bollen op in de straten. De ene keer plakken ze tegen een gevel, de andere keer hangen ze aan een verlichtingspaal of aan iets anders. Uiteraard gaat het om bewakingscamera’s, een fenomeen dat ook in Frankrijk aan een flinke opmars bezig is. Zo zouden er bijvoorbeeld in Etampes ondertussen al een honderdtal hangen.

Niet iedereen is even gelukkig met die kleine witte bollen. Nutteloos en duur, zeggen critici en daar hebben ze uiteraard gelijk in. In Etampes hebben ze er daarom een soort stadsspel van gemaakt, onder de titel “Souriez! Vous êtes filmés!”.

Het spel gaat als volgt:  je wandelt door de stad en je speurt de muren en de palen af op zoek naar die gemene witte bollen. Als je er een ontdekt, dan noteer je de exacte plek en als het even kan, dan neem je er ook een foto van. Je stuurt al die gegevens door naar de initiatiefnemers en die plaatsen de resultaten dan op een google map. Winnaar is diegene die de meeste camera’s gespot heeft.

Simpel toch, zo’n spel? Dat bovendien mits enige uitbreiding een leuk stadsspel kan worden. En waarmee je meteen ook de mogelijkheid creëert om de wildgroei aan bewakingscamera’s aan de kaak te stellen. Mooi toch?

Bug Brother

De cameraspotters van Etampes zijn overigens niet de enigen die zo’n hekel hebben aan bewakingscamera’s. Een van de ferventste critici (en tegelijk een van de boeiendste bloggers rond het thema surveillance) blijft nog steeds journalist Jean-Marc Manach. Zijn blog voor Le Monde, getiteld Bug Brother, is een absolute must voor iedereen die met meer dan een kritisch oog naar al die surveillance toestanden wil kijken. Mooi is bijvoorbeeld de manier waarop hij een recent rapport over het inzetten van bewakingscamera’s onderuit haalt. Volgens bepaalde kranten was het rapport een bewijs dat bewakingscamera’s werken. Maar Manach maakt duidelijk dat het rapport net het omgekeerde aantoont: het enige wat met zekerheid geweten is, is het kostenplaatje dat aan camerabewaking vasthangt. Er bestaat tot op heden geen enkele studie die heeft kunnen aantonen dat camerabewaking het aantal misdrijven doet dalen.

Het kan dus niet genoeg gezegd worden: camerabewaking helpt niet. Gelukkig dat er nog journalisten als Jean-Mac Manach en speelvogels zoals in Etampes zijn om ons daar nog eens aan te herinneren.

Moordende camerabewaking

Jean-Marc Manach gaat in zijn blog voor Le Monde in op nog maar eens een perverse kant van camerabewaking. Hij neemt het voorbeeld van de terreuraanslag in de metro van London. De bewakingscamera’s hebben de aanslag niet kunnen voorkomen, maar ze hebben wel geleid tot de dood van Jean Charles de Menezes. De jongeman werd doodgeschoten door de politie. Volgens de agenten leek de Menezes op één van de terroristen, zoals die te zien waren op de beelden van de bewakingscamera’s.

Het geeft opnieuw te denken voor de zin en vooral de onzin van camerabewaking. Ook al omdat de beelden van de moord op de onschuldige jongeman niet beschikbaar waren, wegens een “technisch mankement”. Toevallig …

Dezelfde blogpost begint overigens met een aanbevelenswaardig interview met Jean Pierre Dubois, voorzitter van de (Franse) Ligue des Droits de l’Homme.

Anoniem surfen

Over anoniem surfen …

Test uw kennis over bewakingscamera’s

Het stadsbestuur van Parijs maakte eind vorig jaar haar plan “1000 caméras pour Paris” bekend. Alsof elke zichzelf respecterende grootstad nu opeens het voorbeeld (lees: schrikbeeld) van Londen moet volgen. Het verzet daartegen is ondertussen gegroeid en heeft zich gegroepeerd onder de noemer Collectif démocratie et Libertés.

Deze coalitie wil zich niet neerleggen bij die zogenaamde mirakeloplossing voor het onveiligheidsgevoel en heeft naast een stevige tegenargumentatie en verschillende acties nu ook een quiz online gezet. Hét moment om je kennis over bewakingscamera’s te testen aan de hand van een spelletje “waar of niet waar”.

Over IPRED, Hadopi en andere ondingen

“Over IPRED, Hadopi en andere ondingen“, bedenkingen naar aanleiding van de veroordeling van The Pirate Bay en de (voorlopige?) verwerping van de Hadopi-wet in Frankrijk.
Op ons zusterblog datapanik.wordpress.com.

Uitreiking van de Big Brother Awards in Frankrijk

“Les Césars de la surveillance“. Onder die noemer werden vorige zaterdag in Parijs de Franse Big Brother Awards 2009 uitgereikt. Zoals gewoonlijk had de jury ook dit jaar (jammer genoeg) geen enkel probleem om aan voldoende kandidaten voor deze Césars te geraken. Je vindt het lijstje met de winnaars in de verschillende categorieën op deze site en we zullen er verder geen woorden aan vuil maken.

Tegelijkertijd werd door de jury ook de “Prix de la Vigilance” uitgereikt. Die prijs beloont diegenen die vandaag nog willen strijden voor onze vrijheden en ging ex-aequo naar drie collectieven. Het Collectif Non à Edvige kreeg de prijs voor haar waakzaamheid tegenover de mega-politiedatabank die door de Franse regering gepland werd (en waarvoor de plannen nog steeds niet opgeborgen zijn). L’Appel des directeurs d´école contre Base-élèves ontving de prijs voor haar campagne tegen de plannen van het ministerie van onderwijs voor een megadatabank voor kinderen. Het Collectif Non à l´éducation biométrique de l´Hérault tenslotte kreeg de prijs voor haar verzet tegen de introductie van biometrie in de scholen.

“Church of Security” in Parijs

Wie er snel bij is, kan deze week nog een bezoek brengen aan “la petite église de la sécurité“. Kunstenaar Philippe Langlois liet zich voor zijn kritiek op de controlemaatschappij inspireren door de gekende religieuze symbolen en rituelen.

“Dans l’église de la sécurité, tout le dogme sécuritaire est transposé à travers le détournement technologique des symboles catholiques de ce type de lieu : Confessionnal en ligne, Vitraux vidéos, Crucifix avec capteurs RFID, Bible « RTFM » réécrite pour l’ère technologique, Index de l’église bannissant les logiciels open source et protecteurs de vie privée, vidéo de l’Eucharistie lors de l’implant d’un « Verichip » et la camera devenant l’œil de dieu voyant tout et partout… Une inquiétante mascarade ou les nouveaux apôtres de la Sécurité viennent prêcher la bonne surveillance auprès des croyants ou des non-croyants venants visiter l’église.”

De tentoonstelling loopt nog tot 4 april in Evry (in de buurt van Parijs) in het kader van de “Semaine internationale des arts numériques et alternatifs“.

Franse superdatabank officieel afgeblazen, maar …

Vorige week werd in Frankrijk het project voor een superpolitiedatabank officieel afgeblazen.
Edvige, zoals de databank genoemd werd, lag al van bij het begin onder vuur. 1 juli 2008 was de startdatum waarop Edvige de oude databank van de politie had moeten vervangen. Maar onder druk van verschillende actiegroepen en van de oppositie had de regering half september moeten beslissen om niet door te gaan met Edvige. Dat is nu ook officieel bekrachtigd.

Critici hadden het vooral niet begrepen op het soort gegevens dat in de superdatabank zou bijgehouden worden. Edvige zou onder meer gegevens bijhouden van minderjarigen vanaf 13 jaar en verder ook persoonlijke informatie over medische geschiedenis en sexuele voorkeur en zou extra aandacht besteden aan vakbondsmilitanten, actievoerders en politieke en religieuze groeperingen.

De tegenstanders van Edvige blijven echter waakzaam omdat er tegelijk met de afschaffing van Edvige nog steeds gesproken wordt over een toekomstige vervanger. De vage bewoordingen waarin over die opvolger (EDVIRSP) gesproken wordt, zijn voor critici niet bepaald geruststellend.

Edvirsp zou niet langer informatie bijhouden over de gezondheidstoestand of over sexuele voorkeur. Privacy-advocaten waarschuwen echter dat er ondertussen nog andere databanken bestaan waarin wel gevoelige informatie kan bijgehouden worden. Het gevolg is een juridische grijze zone, wat de tegenstanders tot exra voorzichtigheid aanspoort.

Toch is de overwinning van de tegenstanders een hart onder de riem van critici die ook in andere landen de oprichting van dergelijke superdatabanken proberen tegen te houden. Want we hoeven onszelf natuurlijk niets wijs te maken: overal in Europa en daarbuiten beweegt er op dit gebied heel wat en heus niet in de goeie richting (ttz een betere bescherming van de burgerrechten en van persoonsgebonden gegevens). Nemen we nog maar de slinkse manier waarop de regering Leterme onlangs probeerde haar eigen superdatabank voor de politie door te drukken. Ook hier blijft waakzaamheid geboden.

71% van de Fransen vreest voor zijn privacy op het internet

Privacywaakhond CNIL heeft een onderzoek laten doen naar wat de Fransen denken over de bescherming van hun privégegevens. De resultaten zijn opmerkelijk. Bijna drie kwart van de ondervraagden vindt dat hun privégegevens op het internet onvoldoende beschermd zijn.

Het onderzoek peilde naar de mening over de bescherming van gegevens die bijgehouden worden in databanken en meer bepaald op het internet. Voor 61 % van de ondervraagden is het bestaan van databanken waarin privégegevens opgeslagen worden een bedreiging voor de privacy. 50 % is ongerust over het gebruik van de gegevens die bijgehouden worden in die databanken, zowel door de overheid als door privé-bedrijven.

Het is vooral het internet waarover de meeste Fransen zich grote zorgen maken, als het gaat over de bescherming van privé-gegevens. 71% van de ondervraagden vindt die bescherming onvoldoende. Jongeren tussen 18 en 14 jaar, de groep die ook het meest gebruik maakt van het internet, maakt zich nog iets meer zorgen. 78% vindt dat hun privégegevens op het internet onvoldoende beschermd zijn.

De resultaten van het onderzoek worden bekend gemaakt op de vooravond van de 30ste internationale conferentie rond privacy en databescherming (15 en 16 oktober in Straatsburg). Thema van deze editie is “Protecting privacy in a borderless world”. Gedurende twee dagen worden de bedreigingen voor de privacy in een wereld waar de grenzen tussen openbaar en privé steeds verder vervagen centraal gesteld.