Moordende camerabewaking

Jean-Marc Manach gaat in zijn blog voor Le Monde in op nog maar eens een perverse kant van camerabewaking. Hij neemt het voorbeeld van de terreuraanslag in de metro van London. De bewakingscamera’s hebben de aanslag niet kunnen voorkomen, maar ze hebben wel geleid tot de dood van Jean Charles de Menezes. De jongeman werd doodgeschoten door de politie. Volgens de agenten leek de Menezes op één van de terroristen, zoals die te zien waren op de beelden van de bewakingscamera’s.

Het geeft opnieuw te denken voor de zin en vooral de onzin van camerabewaking. Ook al omdat de beelden van de moord op de onschuldige jongeman niet beschikbaar waren, wegens een “technisch mankement”. Toevallig …

Dezelfde blogpost begint overigens met een aanbevelenswaardig interview met Jean Pierre Dubois, voorzitter van de (Franse) Ligue des Droits de l’Homme.

Anoniem surfen

Over anoniem surfen …

Test uw kennis over bewakingscamera’s

Het stadsbestuur van Parijs maakte eind vorig jaar haar plan “1000 caméras pour Paris” bekend. Alsof elke zichzelf respecterende grootstad nu opeens het voorbeeld (lees: schrikbeeld) van Londen moet volgen. Het verzet daartegen is ondertussen gegroeid en heeft zich gegroepeerd onder de noemer Collectif démocratie et Libertés.

Deze coalitie wil zich niet neerleggen bij die zogenaamde mirakeloplossing voor het onveiligheidsgevoel en heeft naast een stevige tegenargumentatie en verschillende acties nu ook een quiz online gezet. Hét moment om je kennis over bewakingscamera’s te testen aan de hand van een spelletje “waar of niet waar”.

Over IPRED, Hadopi en andere ondingen

“Over IPRED, Hadopi en andere ondingen“, bedenkingen naar aanleiding van de veroordeling van The Pirate Bay en de (voorlopige?) verwerping van de Hadopi-wet in Frankrijk.
Op ons zusterblog datapanik.wordpress.com.

Uitreiking van de Big Brother Awards in Frankrijk

“Les Césars de la surveillance“. Onder die noemer werden vorige zaterdag in Parijs de Franse Big Brother Awards 2009 uitgereikt. Zoals gewoonlijk had de jury ook dit jaar (jammer genoeg) geen enkel probleem om aan voldoende kandidaten voor deze Césars te geraken. Je vindt het lijstje met de winnaars in de verschillende categorieën op deze site en we zullen er verder geen woorden aan vuil maken.

Tegelijkertijd werd door de jury ook de “Prix de la Vigilance” uitgereikt. Die prijs beloont diegenen die vandaag nog willen strijden voor onze vrijheden en ging ex-aequo naar drie collectieven. Het Collectif Non à Edvige kreeg de prijs voor haar waakzaamheid tegenover de mega-politiedatabank die door de Franse regering gepland werd (en waarvoor de plannen nog steeds niet opgeborgen zijn). L’Appel des directeurs d´école contre Base-élèves ontving de prijs voor haar campagne tegen de plannen van het ministerie van onderwijs voor een megadatabank voor kinderen. Het Collectif Non à l´éducation biométrique de l´Hérault tenslotte kreeg de prijs voor haar verzet tegen de introductie van biometrie in de scholen.

“Church of Security” in Parijs

Wie er snel bij is, kan deze week nog een bezoek brengen aan “la petite église de la sécurité“. Kunstenaar Philippe Langlois liet zich voor zijn kritiek op de controlemaatschappij inspireren door de gekende religieuze symbolen en rituelen.

“Dans l’église de la sécurité, tout le dogme sécuritaire est transposé à travers le détournement technologique des symboles catholiques de ce type de lieu : Confessionnal en ligne, Vitraux vidéos, Crucifix avec capteurs RFID, Bible « RTFM » réécrite pour l’ère technologique, Index de l’église bannissant les logiciels open source et protecteurs de vie privée, vidéo de l’Eucharistie lors de l’implant d’un « Verichip » et la camera devenant l’œil de dieu voyant tout et partout… Une inquiétante mascarade ou les nouveaux apôtres de la Sécurité viennent prêcher la bonne surveillance auprès des croyants ou des non-croyants venants visiter l’église.”

De tentoonstelling loopt nog tot 4 april in Evry (in de buurt van Parijs) in het kader van de “Semaine internationale des arts numériques et alternatifs“.

Franse superdatabank officieel afgeblazen, maar …

Vorige week werd in Frankrijk het project voor een superpolitiedatabank officieel afgeblazen.
Edvige, zoals de databank genoemd werd, lag al van bij het begin onder vuur. 1 juli 2008 was de startdatum waarop Edvige de oude databank van de politie had moeten vervangen. Maar onder druk van verschillende actiegroepen en van de oppositie had de regering half september moeten beslissen om niet door te gaan met Edvige. Dat is nu ook officieel bekrachtigd.

Critici hadden het vooral niet begrepen op het soort gegevens dat in de superdatabank zou bijgehouden worden. Edvige zou onder meer gegevens bijhouden van minderjarigen vanaf 13 jaar en verder ook persoonlijke informatie over medische geschiedenis en sexuele voorkeur en zou extra aandacht besteden aan vakbondsmilitanten, actievoerders en politieke en religieuze groeperingen.

De tegenstanders van Edvige blijven echter waakzaam omdat er tegelijk met de afschaffing van Edvige nog steeds gesproken wordt over een toekomstige vervanger. De vage bewoordingen waarin over die opvolger (EDVIRSP) gesproken wordt, zijn voor critici niet bepaald geruststellend.

Edvirsp zou niet langer informatie bijhouden over de gezondheidstoestand of over sexuele voorkeur. Privacy-advocaten waarschuwen echter dat er ondertussen nog andere databanken bestaan waarin wel gevoelige informatie kan bijgehouden worden. Het gevolg is een juridische grijze zone, wat de tegenstanders tot exra voorzichtigheid aanspoort.

Toch is de overwinning van de tegenstanders een hart onder de riem van critici die ook in andere landen de oprichting van dergelijke superdatabanken proberen tegen te houden. Want we hoeven onszelf natuurlijk niets wijs te maken: overal in Europa en daarbuiten beweegt er op dit gebied heel wat en heus niet in de goeie richting (ttz een betere bescherming van de burgerrechten en van persoonsgebonden gegevens). Nemen we nog maar de slinkse manier waarop de regering Leterme onlangs probeerde haar eigen superdatabank voor de politie door te drukken. Ook hier blijft waakzaamheid geboden.

71% van de Fransen vreest voor zijn privacy op het internet

Privacywaakhond CNIL heeft een onderzoek laten doen naar wat de Fransen denken over de bescherming van hun privégegevens. De resultaten zijn opmerkelijk. Bijna drie kwart van de ondervraagden vindt dat hun privégegevens op het internet onvoldoende beschermd zijn.

Het onderzoek peilde naar de mening over de bescherming van gegevens die bijgehouden worden in databanken en meer bepaald op het internet. Voor 61 % van de ondervraagden is het bestaan van databanken waarin privégegevens opgeslagen worden een bedreiging voor de privacy. 50 % is ongerust over het gebruik van de gegevens die bijgehouden worden in die databanken, zowel door de overheid als door privé-bedrijven.

Het is vooral het internet waarover de meeste Fransen zich grote zorgen maken, als het gaat over de bescherming van privé-gegevens. 71% van de ondervraagden vindt die bescherming onvoldoende. Jongeren tussen 18 en 14 jaar, de groep die ook het meest gebruik maakt van het internet, maakt zich nog iets meer zorgen. 78% vindt dat hun privégegevens op het internet onvoldoende beschermd zijn.

De resultaten van het onderzoek worden bekend gemaakt op de vooravond van de 30ste internationale conferentie rond privacy en databescherming (15 en 16 oktober in Straatsburg). Thema van deze editie is “Protecting privacy in a borderless world”. Gedurende twee dagen worden de bedreigingen voor de privacy in een wereld waar de grenzen tussen openbaar en privé steeds verder vervagen centraal gesteld.

Actievoerders voor de rechter

Vorig jaar werden in het Bretoense Ploermel vijf leden van een actiegroep gearresteerd omdat ze affiches tegen de camerabewaking aan het plakken waren. Vrijdag moeten ze voor de rechtbank verschijnen.

Zou het er iets mee te maken kunnen hebben dat een klacht tegen de bewakingscamera’s ertoe geleid heeft dat een rechtbank de camera’s in Ploërmel onwettelijk verklaard heeft?

Big Brother Awards: het boek

Half oktober verschijnt bij de Franse uitgeverij Zones het eerste boek van de Big Brother Awards. Daarin onder meer een uitgebreide voorstelling van de laureaten van de Big Brother Awards editie 2008. Daarna wordt ingegaan op de meest opvallende trends van het afgelopen jaar. Niet bepaald opbeurende maar wel essentiële lectuur voor iedereen die begaan is met onze controlemaatschappij.

De uitgeverij belooft ook dat het boek binnenkort online te lezen zal zijn.